Αξιότιμε Πρόεδρε της Βαλενθιανικής κοινότητας, Αξιότιμε Σύμβουλε της Υγεία, Αρχές, Συνάδελφοι και Φίλοι.

Στον επιστημονικό κόσμο μέσα στον οποίο κινούμαστε όλα διέπονται  από κάποιους κανόνες. Αυτό σημαίνει ότι: όταν σε κάποιον απονέμουν ένα βραβείο, από τους κανόνες επιβάλλεται το άτομο α) να δείξει έκπληξη, β)να πει πως δεν το αξίζει και γ) να εκφράσει έναν μακρύ κατάλογο ευχαριστιών. Όσο με αφορά το συγκεκριμένο γεγονός μπορώ να πω ότι:

α) Για μένα, ναι ήταν έκπληξη, αλλά πάνω από όλα αισθάνομαι χαρούμενος, ευτυχισμένος και ανακουφισμένος.

β) Τώρα που θα έπρεπε να πω «πως αυτό το βραβείο δεν το αξίζω», εγώ θα πω, όπως έχω μάθει να λέω αυτό που σκέφτομαι και σκέφτομαι πως όντως το αξίζω: έχω αγωνισθεί πολύ, έχω κολυμπήσει ενάντια στο ρεύμα και έχω ξεπεράσει δυσκολίες που ορθώθηκαν μπροστά μου. Σίγουρα, τον αγώνα αυτό θα μπορούσαν να το είχαν κάνει και άλλοι, όμως τον αγώνα αυτό τον έκανα εγώ, όπως θα τον κάνουν άλλοι από εδώ και πέρα. Μαζί μου συμπολεμιστές σε αυτό τον αγώνα υπήρξαν κατά καιρούς κάποιοι συνάδελφοι, όχι λίγοι, που με στήριξαν και ήταν στο πλάι μου. Αλλά εγώ αισθάνομαι την υποχρέωση να ευχαριστήσω, από τον ιατρικό χώρο, μόνο ένα άτομο και αυτό ακούει στο όνομα Eduardo Basilio Bonet για τη συνεχή υποστήριξη του και την πιστή του φιλία. Ακόμη όμως θα πρέπει να ευχαριστήσω και τη σύζυγο μου Maria Pilar για όλη της την κατανόηση σε όλη τη μακρά μας συμβίωση, που δεν ήταν πάντα εύκολη.

Είμαι πολύ  συγκινημένη, από την αθρόα σας παρουσία απόψε εδώ-παρόλο το κρύο και τη γρίπη που κυκλοφορεί- είμαι συγκινημένη, για την τιμή που μου κάνατε και για τα καλά λόγια που ακούστηκαν για το άτομό μου –ίσως από υπερβολή λόγω της αγάπης των ομιλητών– Γι’ αυτό θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους  από την καρδιά μου.

Ευχαριστώ λοιπόν όλους σας και τον καθέναν σας  χωριστά για την παρουσία σας απόψε εδώ.

Ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε τη δυνατότητα να καταφέρω ότι "Τόλμησα" και ακόμη τον ευχαριστώ που δεν είχαμε σήμερα απεργίες και συλλαλητήρια.

Ευχαριστώ την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, που έστειλε εκπρόσωπό Του τον Πανοσολογιώτατο π. Πλάτωνα Κρικρή, τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμο, που έστειλε εκπρόσωπό Του τον Αιδεσιμότατο π. Δημήτριο Νίκου. τους  Άγιους Πατέρες που παρευρίσκονται, τον Πρέσβη της Αυστρίας κ. Michael  Linhart, τη Γενική Πρόξενο της Τουρκίας στην Ελλάδα, κ. Beyza Untuna, τους Δημάρχους, τους Καθηγητάς της Ιατρικής, τους συναδέλφους μου που  είναι παρόντες απόψε παρόλο που η εκδήλωση γίνεται σε ώρα ιατρείου.  τον Πρόεδρο του Συλλόγου Κων/πολιτών, τους φίλους που ήρθαν από τη Ρόδο, τη Θεσσαλονίκη, την Τήνο, τη Μυτιλήνη και  την Αστυπάλαια, τους εκπροσώπους των Μ.Μ.Ε. και ζητώ την επιείκεια σας εάν έχω παραλείψει κάποιον λόγω της συναισθηματικής μου φόρτισης.

Ιδιαίτερα όμως θα μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω τους παρουσιαστές του βιβλίου.

Τον κ. Σαράντο Καργάκο γνωστό σε όλους σας, εξαίρετο ιστορικό και συγγραφέα, πρωτοπόρο Έλληνα διδάσκαλο, άνθρωπο με  φαεινές απόψεις για την εκπαίδευση, που μου έκανε τη μεγίστη τιμή να δεχθεί να παρουσιάσει το βιβλίο μου, του απευθύνω όλες μου τις ευγνώμονες ευχαριστίες. Κύριε Καργάκο, σας ευχαριστώ θερμά.

Τον  εκλεκτό   συνάδελφο,  συναγωνιστή,  και από πολλών ετών  πιστό φίλο Καθηγητή Γυναικολογίας κ. Ζήση Παπαθανασίου, επίσης  ευχαριστώ από καρδιάς. Τον Νομικό και Καθηγητή της Δημόσιας Διοίκησης κ. Αριστείδη Γιαπαλή, που με τιμά με τη φιλία του σχεδόν δυο δεκαετίες, ευχαριστώ ολόθερμα.

Αφορμή της γνωριμίας μου με την κα  Μουζάκα, μόλις πριν από 5 μήνες, ήταν ο καρκίνος του μαστού. Από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στο ιατρείο της,  κατάλαβα ότι  είχα μπροστά μου ένα ιδιαίτερα χαρισματικό άτομο, ένα άτομο με απίστευτη εσωτερική δύναμη που είχε την ικανότητα να μου την μεταδώσει και έτσι να με βοηθήσει στο δύσκολο διάστημα που ακολούθησε.

Πηγαινοερχόμενη λοιπόν στο ιατρείο της έπεσε στην αντίληψή μου ότι είναι στα πρόθυρα έκδοσης ενός βιβλίου. Ζήτησα να μάθω λεπτομέρειες και όταν διαπίστωσα ότι δεν ήταν ιατρικό, τότε της ζήτησα αν μπορούσα να συμμετέχω στην παρουσίασή του ως ασθενής της. Έτσι βρίσκομαι εδώ και το χαίρομαι ιδιαίτερα, μια και διαπιστώνω ότι είμαι η μόνη γυναίκα στο Pannel.

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, ξετυλίχτηκε μπροστά στα μάτια μου η πορεία αυτής της καταπληκτικής γυναίκας που αφιέρωσε τη ζωή της στην καταπολέμηση του καρκίνου του μαστού. Μια ζωή γεμάτη αγώνες ενάντια στο ανδρικό και ιατρικό κατεστημένο του τόπου μας.

Εμείς οι γυναίκες στην Ελλάδα το έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Η Λυδία, εγώ και πιστεύω λίγο ως πολύ όλες μας μέσα σ’ αυτή την αίθουσα έχουμε μικρές ή μεγάλες εμπειρίες.

Ο πόλεμος που δέχτηκε από αυτό το κατεστημένο ήταν σκληρός, όμως αντί να την αποθαρρύνει, όπως ήλπιζαν κάποιοι, την έκανε ακόμη πιο δυνατή, με αποτέλεσμα να ωφεληθούν εκατοντάδες Ελληνίδες σαν εμένα, που είχαμε την τύχη να τη γνωρίσουμε.

Παρακολουθούμε τη διαδρομή της ζωής της, ξεκινώντας από το σχολείο της, στην πατρίδα της  την Κωνσταντινούπολη και συνεχίζουμε την διαδρομή της στην Αθήνα. Όπου σε πείσμα όλων ολοκληρώνει τις πανεπιστημιακές της σπουδές στην Ιατρική Σχολή.

Η φλόγα της μάθησης την οδηγεί στη «Μέκκα της Μαστολογίας» στο Στρασβούργο, κοντά στον διάσημο καθηγητή  της Μαστολογίας,  Gros.

Αυτή ήταν μια σημαντική απόφαση, ίσως η πιο σημαντική στην πολυετή καριέρα της.   Με την απόφαση της αυτή, της δόθηκε η δυνατότητα στη συνέχεια,  να σώσει πολλές γυναίκες και να την οδηγήσει βήμα - βήμα στην κατάκτηση της κορυφής, που βρίσκεται τώρα.

Κάθε βιβλίο αποτελεί ένα σκαλοπάτι στη σκάλα για να γίνουμε άνθρωποι

Μαξίμ Γκόρκι

Ιδιαίτερα αυτό το βιβλίο δεν είναι απλά μια αυτοβιογραφία, αλλά μια αποθέωση της προσφοράς στον άνθρωπο, μέσα από τη ζωή και το έργο της Λυδίας.

Ο εξαιρετικά δημιουργικός τίτλος ΤΟΛΜΗΣΕ, δηλώνει την ισχυρή βούληση και όχι απλά την επιθυμία, τη δύναμη, την ελπίδα, την αυτοπεποίθηση, την έμπνευση, τη δημιουργία και τελικά την προσφορά. Την προσφορά στην οικογένειά, στην εργασία, στην επιστήμη, στους συνανθρώπους, στην ίδια την κοινωνία.

Αυτό που εδώ και πολλά χρόνια κάνει η Λυδία, ξεκινώντας το ταξίδι της προσφοράς της στον άνθρωπο από πολύ μικρή ηλικία όταν εγκαταλείπει σε ηλικία 17 ετών έφηβη.

Η ίδια αναρωτιέται τι ήταν αυτό που την οδήγησε στην απόφαση αυτή, θράσος, φιλοδοξία, όνειρο, ψυχική δύναμη?

• Η Λυδία τόλμησε να μην δεχθεί μια σίγουρη θέση στην Εθνική Τράπεζα προτιμώντας να εστιασθεί στη μεγάλη της αγάπη την Ιατρική

• Τόλμησε να σπουδάσει Ιατρική και να μπει σε ένα εκ των πλέον ανδροκρατούμενων επιστημονικών χώρων

• Τόλμησε να ακολουθήσει την πρωτοποριακή, για εκείνη την εποχή, ειδικότητα της Μαιευτικής – Γυναικολογίας

• Τόλμησε να αντιπαρατεθεί με το ιατρικό κατεστημένο, ταράζοντας υφιστάμενες συνθήκες, δεδομένα, αντιλήψεις και στερεότυπα

• Τόλμησε να φθάσει κυριολεκτικά στα άκρα για να εξασφαλίσει, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, την ελληνική υπηκοότητα και να μπορέσει να φύγει στην Γαλλία, στο Στρασβούργο για μεταπτυχιακές σπουδές

• Τόλμησε να αφήσει την Ελλάδα και τους αγαπημένους της και κάνοντας χρήση της υποτροφίας της, να μετεκπαιδευτεί στην τότε «Μέκκα της Μαστολογίας» στο Στρασβούργο υπό τον κορυφαίο και καταξιωμένο διεθνώς καθηγητή Charles Marie Gros (1976)

• Τόλμησε να αναλάβει και να δημιουργήσει το Κέντρο Μαστού στο ΙΚΑ , μια πρότυπη μονάδα, σε εποχές που ακόμα και η αναφορά στην έννοια του μαστού ήταν ένα κοινωνικό ταμπού

• Τόλμησε να μπει στον ακαδημαϊκό χώρο, παρά τους πολέμους που δέχθηκε. Είναι χαρακτηριστικό ότι η υφηγεσία της αναγνωρίσθηκε 8 χρόνια από τη στιγμή της ολοκλήρωσής της!